Chemie van verslaving

Chemie van verslaving

Debat over genen, hersenstofjes en sociale zwakte

Het gebruik van genotsmiddelen is een existentiële behoefte van mensen. De verslavingsstatistieken laten enerzijds een groei van de consumptie zien, terwijl op hetzelfde moment verslaafden in grotere getale hulp zoeken.

De verslavingszorg kan deze groei nauwelijks aan en beleidsmakers lanceren tal van nieuwe plannen van aanpak.

Maar wat is het wezen van een verslaving? Waarom raakt de één wel verslaafd en de ander niet? Uit recent genetisch en neurobiologisch onderzoek blijkt dat bij de meeste vormen van verslaving sprake is van een chronische hersenziekte.

Deze nieuwe inzichten hebben grote impact op de verslavingspreventie en zorg, maar ook op het leven van verslaafden en hun zelfbeeld.

In de publicatie ‘Chemie van verslaving. Over genen, hersenstofjes en sociale zwakte’, van Anja Krabben, Toine Pieters en Stephen Snelders, (respectievelijk journaliste en onderzoekers aan het VUmc) zijn deze nieuwe inzichten verzameld. De publicatie vormde de aanleiding voor het debat.

Het programma begon met een sofasessie waarin voorzitter Frans Meijman (hoogleraar Medische wetenschaps- en publiekscommunicatie, VU medisch centrum) enkele experts ondervroeg. Ben van de Wetering (psychiater bij Bouman GGZ), Marianne Donker (directeur GGD Rotterdam-Rijnmond) en Dike van de Mheen (directeur IVO) gaven elk hun reactie op het boek.

Vervolgens werd in drie tafeldialogen getoetst wat de invloed van de in het boek gepresenteerde inzichten zijn op de preventie en hulpverlening. De gemêleerde groep deelnemers werd geprikkeld zelf nieuwe onderzoeksvragen voor de toekomst te formuleren.

Het debat was een initiatief van Het Portaal en werd mede mogelijk gemaakt door Bouman GGZ, GGD Rotterdam-Rijnmond, IVO, Merck Serono en STIVA.

Photo by Rogier Fokke.